blog-tag [โดน tag กลับมาต้นสาย!!]
posted on 11 Jan 2007 02:35 by cookingeleven in cookingeleven
ไม่น่าเชื่อ
จากการที่เป็นหนึ่งในสองคนแรกของสายการเล่น blog-tag ในเมืองไทย จนสายยาวไปไหนถึงไหน ไม่รู้กี่ชั้น สุดท้ายก็โดน tag กลับมาอีกครั้งหนึ่งภายในเจ็ดวัน ถึงแม้จะเป็นคนละบล็อกที่เริ่ม แต่ก็ทำให้คำว่า "ทุกคนในโลกนี้ ล้วนเชื่อมโยงถึงกัน" ฟังแล้วน่าศรัทธามากขึ้น ซึ้งว่ะ
มา tag ดีกว่า (บ้าจี้) เปิดเผยตัวจริงไปซะ :P
1. cookingeleven - ชื่อนี้ช่างสิ้นคิดนัก ตอนสมัครอยากได้ชื่อที่อ่านแล้วดูไม่เกี่ยวข้องกับตัวจริง และสื่อถึงการทำกับข้าว เลยตั้งต้นด้วยคำว่า cooking เคยคิดเลยเถิดไปถึง cookingmama ก็ดูจะตุ๊ดไป cookingpapa ก็อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองแก่ (จริงๆ แล้วยังไม่แก่) นึกถึงอะไรที่มันคล้องจองกัน ก็ได้ cookingeleven อันมีที่มาจากเกมแห่งชาติ winning eleven
2. ทำกับข้าว - พยายามทำกับข้าวมาตั้งแต่สมัยเรียนลูกเสือสำรองตอน ป.ต้น (เขาเรียกกันว่ายังไงวะ ไอ้หมวดฟ้าๆ น่ะ) สมัยนั้นการเดินทางไกล (รอบสนามฟุตบอล) แล้วหยุดพักทำกับข้าว (ตรงข้างๆ สนามฟุตบอลในโรงเรียนนั่นแหล่ะ) ดูเป็นอะไรที่น่าสนุกสนานสำหรับเด็กยุคนั้น ผมผู้ซึ่งรับหน้าที่หุงข้าว ก็พยายามทำให้ดีที่สุด (ย่ากรอกข้าวสารมาให้เยอะ เสียดาย) แต่สุดท้ายก็กลายเป็นข้าวสามกษัตริย์ กินแม่งไม่ได้ เลยฝังใจมาตั้งแต่นั้นว่า ต้องทำกับข้าวให้ได้ แต่สุดท้ายก็ได้แค่ไข่ดาว กับ ไข่เจียว จนมาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน รู้สึกว่า การทำกับข้าวให้สาวกิน เป็นอะไรที่เท่มาก เลยมุ่งมั่นหัดทำกับข้าวมาตั้งแต่บัดนั้น และดูจะประสบความสำเร็จมากกว่า เมื่อสมัยเป็นลูกเสือสำรองอยู่โข
3. สูตรอาหาร - พยายามจะสร้างความแตกต่างกับเมนูอาหาร ในแต่ละครั้งเสมอ ด้วยการลองใส่ส่วนผสมแปลกๆ ที่ "คิดว่า" แม่งจะอร่อยลงไป แต่หลายครั้งก็ล้มเหลว ทำให้หลายๆ ครั้งเมนูห่างหาย เพราะกินนอกบ้านอร่อยกว่า (พยายามลดความถี่เหลืออาทิตย์ละครั้งได้แล้ว เป้าหมายต่อไปเดือนละครั้ง)
4. แรงบันดาลใจ - เมนูที่ผ่านๆ มาจะเห็นว่าอุดมไปด้วยผักนานาชนิด โดยไม่สนถึงความเข้ากันได้ หรือวิญญาณแห่งผัก เกิดจากการต้องการ ลดน้ำหนัก (จริงๆ ก็ไม่อ้วนหรอกนะ สาวๆ หลายคนบอกว่าหุ่นดีแล้ว :P) แต่ด้วยความรู้สึกส่วนตัวที่อยากลดน้ำหนักลงหน่อย บวกกับการกินผักเป็นการเสริมวิตามินให้ร่างกาย ยิ่งชอบกินผักเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว ทั้งหมดเลยเป็นแรงบันดาลใจที่ดีในการทำกับเองซะเลย ซุปเปอร์ผัก!!
5. ความมุ่งมั่น - ไม่ได้ฝันไปขนาดจะเป็นเชฟอันดับหนึ่งของโลก ที่ทำอาหารหน้าตา "แหลกไม่ลง" แต่รสชาดอร่อยโคตรๆ หรอกนะ แต่หวังไว้ว่า ด้วยประสบการณ์ที่สะสมไปเรื่อยๆ จะทำให้ความสามารถการแยกแยะรสชาด กับ ความสามารถการแยกแยะส่วนประกอบด้วยการชิม นั้นดีขึ้น ถ้าทำได้ จะไปทำผัดไทยให้ น้องจันทร์แรม... กัน ในฐานะคน tag มา (น้องนึกในใจ - "เกี่ยวอะไรกับกู!!")
ไม่ขอ tag ต่อ เพราะ tag ไปตั้งแต่ตั้นสายแล้ว
ขอบคุณน้องจันทร์แรม... ที่ tag มาเน้อ :D
จากการที่เป็นหนึ่งในสองคนแรกของสายการเล่น blog-tag ในเมืองไทย จนสายยาวไปไหนถึงไหน ไม่รู้กี่ชั้น สุดท้ายก็โดน tag กลับมาอีกครั้งหนึ่งภายในเจ็ดวัน ถึงแม้จะเป็นคนละบล็อกที่เริ่ม แต่ก็ทำให้คำว่า "ทุกคนในโลกนี้ ล้วนเชื่อมโยงถึงกัน" ฟังแล้วน่าศรัทธามากขึ้น ซึ้งว่ะ
มา tag ดีกว่า (บ้าจี้) เปิดเผยตัวจริงไปซะ :P
1. cookingeleven - ชื่อนี้ช่างสิ้นคิดนัก ตอนสมัครอยากได้ชื่อที่อ่านแล้วดูไม่เกี่ยวข้องกับตัวจริง และสื่อถึงการทำกับข้าว เลยตั้งต้นด้วยคำว่า cooking เคยคิดเลยเถิดไปถึง cookingmama ก็ดูจะตุ๊ดไป cookingpapa ก็อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองแก่ (จริงๆ แล้วยังไม่แก่) นึกถึงอะไรที่มันคล้องจองกัน ก็ได้ cookingeleven อันมีที่มาจากเกมแห่งชาติ winning eleven
2. ทำกับข้าว - พยายามทำกับข้าวมาตั้งแต่สมัยเรียนลูกเสือสำรองตอน ป.ต้น (เขาเรียกกันว่ายังไงวะ ไอ้หมวดฟ้าๆ น่ะ) สมัยนั้นการเดินทางไกล (รอบสนามฟุตบอล) แล้วหยุดพักทำกับข้าว (ตรงข้างๆ สนามฟุตบอลในโรงเรียนนั่นแหล่ะ) ดูเป็นอะไรที่น่าสนุกสนานสำหรับเด็กยุคนั้น ผมผู้ซึ่งรับหน้าที่หุงข้าว ก็พยายามทำให้ดีที่สุด (ย่ากรอกข้าวสารมาให้เยอะ เสียดาย) แต่สุดท้ายก็กลายเป็นข้าวสามกษัตริย์ กินแม่งไม่ได้ เลยฝังใจมาตั้งแต่นั้นว่า ต้องทำกับข้าวให้ได้ แต่สุดท้ายก็ได้แค่ไข่ดาว กับ ไข่เจียว จนมาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน รู้สึกว่า การทำกับข้าวให้สาวกิน เป็นอะไรที่เท่มาก เลยมุ่งมั่นหัดทำกับข้าวมาตั้งแต่บัดนั้น และดูจะประสบความสำเร็จมากกว่า เมื่อสมัยเป็นลูกเสือสำรองอยู่โข
3. สูตรอาหาร - พยายามจะสร้างความแตกต่างกับเมนูอาหาร ในแต่ละครั้งเสมอ ด้วยการลองใส่ส่วนผสมแปลกๆ ที่ "คิดว่า" แม่งจะอร่อยลงไป แต่หลายครั้งก็ล้มเหลว ทำให้หลายๆ ครั้งเมนูห่างหาย เพราะกินนอกบ้านอร่อยกว่า (พยายามลดความถี่เหลืออาทิตย์ละครั้งได้แล้ว เป้าหมายต่อไปเดือนละครั้ง)
4. แรงบันดาลใจ - เมนูที่ผ่านๆ มาจะเห็นว่าอุดมไปด้วยผักนานาชนิด โดยไม่สนถึงความเข้ากันได้ หรือวิญญาณแห่งผัก เกิดจากการต้องการ ลดน้ำหนัก (จริงๆ ก็ไม่อ้วนหรอกนะ สาวๆ หลายคนบอกว่าหุ่นดีแล้ว :P) แต่ด้วยความรู้สึกส่วนตัวที่อยากลดน้ำหนักลงหน่อย บวกกับการกินผักเป็นการเสริมวิตามินให้ร่างกาย ยิ่งชอบกินผักเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว ทั้งหมดเลยเป็นแรงบันดาลใจที่ดีในการทำกับเองซะเลย ซุปเปอร์ผัก!!
5. ความมุ่งมั่น - ไม่ได้ฝันไปขนาดจะเป็นเชฟอันดับหนึ่งของโลก ที่ทำอาหารหน้าตา "แหลกไม่ลง" แต่รสชาดอร่อยโคตรๆ หรอกนะ แต่หวังไว้ว่า ด้วยประสบการณ์ที่สะสมไปเรื่อยๆ จะทำให้ความสามารถการแยกแยะรสชาด กับ ความสามารถการแยกแยะส่วนประกอบด้วยการชิม นั้นดีขึ้น ถ้าทำได้ จะไปทำผัดไทยให้ น้องจันทร์แรม... กัน ในฐานะคน tag มา (น้องนึกในใจ - "เกี่ยวอะไรกับกู!!")
ไม่ขอ tag ต่อ เพราะ tag ไปตั้งแต่ตั้นสายแล้ว
ขอบคุณน้องจันทร์แรม... ที่ tag มาเน้อ :D
เคยเข้าเวบคุณ keng ด้วยอ่ะ
ขอบคุณสำหรับข้อมูล blog tag trace ค่ะ
การทำกับข้าวให้สาวกิน เป็นอะไรที่เท่มาก >> สาวๆหลงแย่
#1 By จ๊ะเอ๋ on 2007-01-11 23:01